Herbaciana poezja: czerwona róża.


Czerwona róża

Czerwoną różę
Trzymam w dłoniach.
Pieszczotliwie głaszczę jej płatki
Jakby to było małe dziecię.
Czerwoną różę
Kładę na Twym grobie,
Na płycie z marmuru
Zimnej jak Twoje ciało.
Różę czerwoną,
Jak niegdyś twoje usta,
Pragnę Ci podarować.
Ogrzeję ją
Ciepłem pocałunku.
Może poczujesz go
Przez płytę grobu.
Może zbudzisz się
Niczym śpiący królewicz.
Nawet jeśli miałabym
Każdego dnia
Przychodzić tu z czerwoną różą,
Zawsze będę mieć nadzieję,
Że dzięki temu zbudzisz się ze snu.
Może gorącymi łzami
Płytę grobu stopię?
Szepniesz wtedy:
Kocham.
Tylko to pragnę usłyszeć.
Ostatni raz. 

Komentarze