HERBACIANA POEZJA: POMIĘDZY MNĄ, A BOGIEM



Pomiędzy mną, a Bogiem

Pomiędzy mną, a Bogiem
Pomiędzy mną, a niebem
Cisza niewzruszona.
Me słowa rzucane na wiatr
Czy ma modlitwa słyszana
W szumie morskich fal
Jak cichy szept
Udają się 
Na spoczynek w mrok.
Echo mych słów wędruje
Przez doliny, góry, lasy, morza
Lecz Ty Boże 
Jesteś za wysoko by móc je usłyszeć.
Czy krzyczę z wysokiej wierzy,
Czy krzyk mój
W uderzeniach gromu,
Czy w sercu noc ciemna i głucha
Pozostajesz niewzruszony.
Boże, gdzie są Twoje ręce,
Które wyciągną mnie z dna?

Komentarze